Festiwal Dwa Teatry 2017

Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej

Laureaci Wielkiej Nagrody XVII Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2017” zostali wybitni polscy aktorzy - Ewa Dałkowska i Olgierd Łukaszewicz.

Ewa Dałkowska w swoim imponującym dorobku aktorskim ma kilkadziesiąt ról w Teatrze Telewizji. Zadebiutowała rolą Armandy Bejart w Pannie Molierównie Jeana Anouilha (1973). Od tamtego czasu wystąpiła w ważnych realizacjach dramatów polskich i obcych, w repertuarze klasycznym i współczesnym, współpracując przy tym ze znanymi i cenionymi reżyserami teatralnymi i filmowymi. Jej różnorodny potencjał aktorski pozwala kreować wielowymiarowe postaci, perfekcyjne role główne, ale i efektowne epizody; bohaterki skomplikowane psychologicznie, zawsze wyraziste, intrygujące, często bezkompromisowe, odważne; kobiety, na których zdanie widzowie czekają i które pozostają na długo w pamięci.

Aktorka z Polskim Radiem związana jest od drugiej połowy lat 70. Zagrała w dziesiątkach słuchowisk, programach poetyckich i kabaretowych (w sumie ok. 250 nagrań archiwalnych). W 1994 roku aktorka została laureatką Ogólnopolskiego Rankingu Teatralnego III Programu Polskiego Radia za rolę Matki w Balladynie Słowackiego. Na Festiwalu „Dwa Teatry” w roku 2005 wyróżniona nagrodą aktorską za rolę kobiecą w słuchowisku Matka i Lampart w reżyserii radiowej Tomasza Mana.

„Kapelusz pełen deszczu”, spektakl Teatru Telewizji z 1975 roku, fot.M.Stankiewicz

„Kapelusz pełen deszczu”, spektakl Teatru Telewizji z 1975 roku, fot.M.Stankiewicz

Oboje w spektaklu „Noc w Wenecji”, fot. Z.Januszewski/TVP

Oboje w spektaklu „Noc w Wenecji”, fot. Z.Januszewski/TVP

„Matka” Jerzego Jarockiego z 1976 roku, fot. Z.Januszewski/TVP

„Matka” Jerzego Jarockiego z 1976 roku, fot. Z.Januszewski/TVP

Olgierd Łukaszewicz swoją przygodę z Teatrem Telewizji rozpoczął w 1970 roku. Przez blisko pół wieku stworzył kilkadziesiąt ważnych ról na telewizyjnej scenie. Współpracował z wybitnymi reżyserami, m.in. z Z. Hübnerem, J. Grzegorzewskim, J. Słotwińskim, T. Zygadło, M. Englertem, O. Lipińską, S. Różewiczem, F. Falkiem, M. Wojtyszko, L. Adamikiem, P. Woldanem. Kreował bohaterów niejednoznacznych, z lekkim dystansem do rzeczywistości, często z nutą liryzmu; postaci, które pobudzają do refleksji nad kondycją ludzka, bez względu czy to amant, czy dostojnik. Zawsze inteligent z ironicznym spojrzeniem na świat.

Olgierd Łukaszewicz przez całe lata był filarem radiowego teatru poezji oraz znakomitym interpretatorem prozy powieściowej. Stworzył dziesiątki ról w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia, zarówno w repertuarze klasycznym, jak i współczesnym. Jest laureatem „Splendora Splendorów” w 2011 roku, nagrody zespołu artystycznego Teatru Polskiego Radia. Powiedział kiedyś: Artystą być to rodzaj powołania. Jak istnieje etos inteligenta niosącego kaganek oświaty, tak istnieje etos artysty, który dzieli się z widownią tym, co przeżywa, dzieli się zagadką bytu, miłości, ciekawością innego człowieka. Artystą się bywa. Kiedy uda się dotknąć najistotniejszych problemów, filozoficznego skrótu, jakiegoś wyrazu, przenikającego do kości.