Festiwal Dwa Teatry 2017

Jurorzy XVII FESTIWALU Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry – Sopot 2017” w konkursie spektakli Teatru

GRAŻYNA BARSZCZEWSKA
Przewodnicząca Jury

Aktorka teatralna, filmowa, telewizyjna i radiowa o niezwykle szerokim i wszechstronnym emploi. Ma w swoim dorobku ponad 150 wiodących ról dramatycznych i komediowych w teatrze, filmie i telewizji, występy w Kabarecie Dudek i na estradzie, recitale piosenek, wydane płyty. Jej charakterystyczny, intrygujący głos znają także słuchacze Teatru Polskiego Radia, z którym współpracuje od II roku studiów w krakowskiej PWST, której jest absolwentką (1970). Zadebiutowała rolą Niny Zariecznej w dyplomowym spektaklu Czajka A. Czechowa w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie. Po dwóch pracowitych sezonach otrzymała angaż do warszawskiego Teatru Ateneum, w którym przez dziesięć lat grała role liryczne, dramatyczne i komediowe (m.in. Klara w Ślubach panieńskich A. Fredry, Stella w Fantazym J. Słowackiego, Andżelika w Balu Manekinów B. Jasieńskiego). Od 1983 r. należy do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie (z przerwą w latach 1995-1997, kiedy występowała w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu). W 1973 r. rozpoczęła – trwającą do dzisiaj – współpracę z filmem i Teatrem Telewizji w którym zagrała m.in.: W domu z powrotem W. Faulknera (1973), Maria Stuart J. Słowackiego (1974), Letnicy M. Gorkiego (1977), Podróż S. Dygata(1995), Sceny niemalże małżeńskie Stefanii Grodzieńskiej (2014) – debiut reżyserski w Teatrze Telewizji. Ogromną popularność przyniosły aktorce wiodące role w serialach telewizyjnych m.in.: niezapomniana Nina Ponimirska w ekranizacji Kariery Nikodema Dyzmy T. Dołęgi-Mostowicza, Agata w S.O.S, Marta w Trzeciej granicy wg powieści A. Bahdaja. Jest laureatką wielu nagród m.in.: Wielki Splendor – Nagroda Teatru Polskiego Radia (1999), Złoty Mikrofon (2007), Nagroda Sekcji AICD im. Ireny Solskiej – w uznaniu osiągnięć artystycznych ze szczególnym uwzględnieniem dokonań na deskach warszawskiego Teatru Polskiego (2017). W 2007 roku otrzymała srebrny medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis, a w 2013 roku Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury narodowej.

WŁODEK PAWLIK

Pianista, kompozytor, aranżer, absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina (obecnie UMFC) w Warszawie w klasie fortepianu Barbary Hesse-Bukowskiej (1994) i Wydziału Jazzu Hochschule für Musik w Hamburgu (1990). Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego jazzu. W kraju zasłynął jako pierwszy (i jak dotąd jedyny) laureat nagrody Grammy (2014) w kategorii jazzu, którą otrzymał za płytę Night In Calisia. W swym dorobku ma 30 autorskich albumów płytowych oraz kilkadziesiąt kompozycji, obejmujących m.in. ścieżki dźwiękowe do filmów, muzykę tworzoną do spektakli Teatru Telewizji, słuchowisk radiowych, tekstów poetyckich, muzykę orkiestrową i wokalną. Na swym koncie ma szereg prestiżowych laurów, wśród których można wyróżnić m.in. Fryderyki, nagrodę TVP Kultura za płytę Anhelli (2006). Spektakl telewizyjny Stygmatyczka w reżyserii Wojciecha Nowaka z jego muzyką otrzymał Grand Prix Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2008”. Za muzykę stworzoną do słuchowiska Polskiego Radia Novecento otrzymał nagrodę na Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2009”. Jest także laureatem honorowej nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej 2014 w kategorii Osobowość Roku. W tym samym roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Artysta prowadzi aktywną działalność pedagogiczną, m.in. jako wykładowca improwizacji na UMFC w Warszawie, gdzie w 2007 roku uzyskał tytuł doktora.

MACIEJ PIEPRZYCA

Scenarzysta i reżyser filmowy. Absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Śląskim (1989), studia scenariuszowego PWSFTViT w Łodzi (1990) oraz studiów reżyserskich na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego (1993). Zawodowo i emocjonalnie związany ze Śląskiem. Autor wielokrotnie nagradzanych na polskich i międzynarodowych festiwalach filmów fabularnych i dokumentalnych. Ma na swoim koncie również reżyserię autorskich spektakli Teatru Telewizji: Fryzjer (2003), za który w 2005 roku otrzymał nagrodę im. Stefana Treugutta, Padnij (2005), Komu wierzycie (2006) oraz Rodzinny show P. Quittera (2007). W 2008 roku podczas 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni Maciej Pieprzyca otrzymał Złote Lwy dla najlepszego debiutanta za Drzazgi. Kolejny jego film fabularny Chce się żyć okazał się jednym z największych przebojów polskiego kina ostatnich lat. W 2013 roku na prestiżowym festiwalu filmowym w Montrealu obraz zdobył Grand Prix Festiwalu, Nagrodę Jury FIPRESCI i Nagrodę Publiczności, a na 38. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni otrzymał Srebrne Lwy, a także Nagrodę Publiczności. Najnowszy film Jestem mordercą miał swoją premierę w Konkursie Głównym 41. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 2016 roku. Jury doceniło film, przyznając mu Srebrne Lwy i nagrodę za najlepszy scenariusz autorstwa samego Pieprzycy.

TOMASZ MAN

Dramatopisarz, reżyser, wykładowca, doktor habilitowany PWST we Wrocławiu. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Wydziału Reżyserii Dramatu warszawskiej Akademii Teatralnej. Kierownik literacki w Teatrze im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie (2003-2005) i konsultant programowy w Teatrze im. A. Mickiewicza w Częstochowie (2004-2005). Publikował na łamach: „Teatru”, „Dialogu”, „Notatnika Teatralnego”. Sztuki Tomasza Mana zostały przetłumaczone na język angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, czeski, bułgarski i węgierski. Jako reżyser debiutował Balladyną J. Słowackiego w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku w 2000 roku. Wyreżyserował 50 spektakli teatralnych, 15 słuchowisk radiowych i 1 spektakl Teatru Telewizji na podstawie własnej sztuki Dobrze (2007). Nagrodzony w 2002 roku Nagrodą Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego za zbiorową kreację dla twórców spektaklu Porozmawiajmy o życiu i śmierci na 37. Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form „Kontrapunkt” w Szczecinie. Otrzymał nagrodą za scenariusz oryginalny za tekst słuchowiska Matka i lampart na Festiwalu „Dwa teatry – Sopot 2005”, w 2011 na tym samym festiwalu nagrodę za reżyserię słuchowiska własnego autorstwa Sex machine, a w 2013 – nagrodą za scenariusz oryginalny Мoja Abba.

JANUSZ WIŚNIEWSKI

Reżyser, scenograf, grafik. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1974). W 1978 roku ukończył Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Po studiach związał się z Teatrem Nowym w Poznaniu, w którym pracował do 1987 roku. Tam powstały jego słynne spektakle: Panopticum A la Madame Tussaud (1982), Koniec Europy (1983) i Modlitwa chorego przed nocą (1987) pokazywane na deskach teatrów w wielu krajach i nagradzane na prestiżowych festiwalach, (m.in. Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu „Teatr Narodów” w Nancy za spektakle Koniec Europy i Panopticum Ala Madame Tussaud uznane za „najwybitniejsze spektakle teatralne świata roku 1984”). W 1988 utworzono Zespół Teatralny Janusza Wiśniewskiego, tam powstał autorski spektakl Olśnienie (1989), który okazał się najlepszym przedstawieniem na Festiwalu Teatralnym „Fringe” w Edynburgu. W roku 1994 miała miejsce premiera Balladyny J. Słowackiego w Teatrze Telewizji – spektakl uznany został za najlepszą produkcję roku Teatru Telewizji. Od 2003 do 2011 roku pełnił funkcję dyrektora naczelnego Teatru Nowego w Poznaniu. Spektakl Król Ryszard III (2003) oraz Burza (2008) W. Szekspira zdobyły Złotego Yoricka – główną nagrodę na VIII Międzynarodowym Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku. W roku 2010 miała miejsce prapremiera autorskiego spektaklu Lobotomobil uznanego za „najważniejszy spektakl ostatniej dekady w Polsce” według Polskiej Sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych AICT/IACT. W roku 2016 Janusz Wiśniewski stworzył (reżyseria, scenografia, kostiumy) operę Goplana W. Żeleńskiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie. Spektakl nagrodzono na International Opera Award 2017 w kategorii „Dzieło Odczytane Na Nowo” („Rediscovered Work”). Pracował nie tylko w teatrach krajowych, ale również zagranicznych (Rumunia, Włochy, Izrael, Austria). Pokaźny jest także dorobek graficzny artysty, który uczestniczył w licznych wystawach w kraju i poza Polską.